Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/15154 E., 2024/5863 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1147 Esas, 2019/1793 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İlk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince hükme yönelik temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2018 tarihli ve 2017/228 Esas, 2018/424 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2. maddesinin (a) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur.
2.Katılanın ve O yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/1147 Esas, 2019/1793 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz istemi, sanığa hiçbir zaman borç para vermediğine, sanığın tahsil ettiği taşınmaz satış bedelinin tamamını kendisine ödemediğine, tarafına ait parayı...