Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3462 E., 2024/7552 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 25 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/3462
- Karar No
- 2024/7552
- Konu
- Zimmet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/759 E., 2020/1669 K.
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2014/45 Esas, 2017/183 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2.İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2019/759 Esas, 2020/1669 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II.
SAYISI : 2019/759 E., 2020/1669 K.
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2014/45 Esas, 2017/183 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 247/1, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2.İlk derece mahkemesince verilen kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 16.12.2020 tarihli ve 2019/759 Esas, 2020/1669 sayılı Kararı ile istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/5590 E., 2024/6443 K.25 Haziran 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/5563 E., 2024/6424 K.25 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3462 E., 2024/7552 K.25 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/3465 E., 2024/7545 K.25 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/12196 E., 2024/7554 K.25 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/84 E., 2024/7555 K.25 Haziran 2024