Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/5404 E., 2024/6920 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/355 Esas, 2018/920 Karar
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hâk ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2017 tarihli ve 2015/466 Esas, 2017/6 sayılı Kararı ile sanık hakkında eyleminin basit zimmet suçunu oluşturduğu kabulüyle bu suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1. maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53/1. maddesi uyarınca hâk yoksunluklarına hükmedilmiştir.
2.Sanık müdafiinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/355 Esas, 2018/920 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz talebi; sanığın, şikayetçinin yurt dışında olması nedeniyle iletişim kuramayıp uhdesinde bulunan parayı kendisine veremediğine, bu nedenle...