Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7803 E., 2024/8766 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
1)Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.03.2019 tarihli ve 2018/14 Esas, 2019/99 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 248/2 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53. maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve beşinci fıkraları uyarınca da hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.
2)Sanığın istinaf istemi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli ve 2019/998 Esas, 2019/1617 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, şikayetçinin birden fazla dosyasına baktığı için para alışverişi olduğuna, fiilin hizmet nedeniyle güveni...