Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7837 E., 2024/8762 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 9 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/7837
- Karar No
- 2024/8762
- Konu
- Zimmet
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, sanığın temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu gözetilerek aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/78 Esas, 2020/235 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1847 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; dosyada mevcut delillerle yüklenen suçu işlemediği sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2.
SUÇ : Zimmet
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59/son ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, sanığın temyiz isteminin beraat hükmünün gerekçesine yönelik olduğu ve temyizde hukuki yararı bulunduğu gözetilerek aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Denizli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.09.2020 tarihli ve 2020/78 Esas, 2020/235 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine hükmolunmuştur.
2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2021/238 Esas, 2021/1847 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; dosyada mevcut delillerle yüklenen suçu işlemediği sabit olduğundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/8200 E., 2024/8741 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/10332 E., 2024/8764 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2023/6034 E., 2024/8763 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2022/7782 E., 2024/8756 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/1700 E., 2024/6895 K.9 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/1694 E., 2024/6893 K.9 Eylül 2024