Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4802 E., 2024/9002 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/688 E., 2016/87 K.
SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama,hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-bozma
Müşteki sanıklar ... ile ..., ..., ... ve ... hakkında kasten basit yaralama suçlarından kesin nitelikte olan adli para cezası hükümleri yönünden temyiz isteminin reddine dair 11.03.2016 tarihli ek karar verildiği, ek kararın anılan müşteki sanıklar müdafiilerine tebliğ edildiği ve ek karara yönelik temyiz istemi bulunmadığından, müşteki sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ceza kararlarını temyiz ettiğinin belirtmesi karşısında; sanık ... ... hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz istemi bulunmadığından, anılan kararlar inceleme dışı bırakılmıştır.
I.Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında katılan ...'e yönelik hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin 9 uncu fıkrasının uygulanması ve özellikle “Derhâl” kavramının nasıl yorumlanması gerektiği hususunda doktrin ve uygulamada iki ayrı görüşün ortaya çıktığı söylenebilir.
Birinci görüşe göre; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin 9 uncu fıkrasında yer alan “Derhâl” kavramını, “… delil takdirine girmeden beraat kararı verilebilecek”, “İşin esasına girmeden fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediğinin anlaşılması” ya da “Kanun değişikliği ile fiilin sonradan suç olmaktan çıkartılması hâlleri”yle sınırlı kabul etmek ve maddeyi de bu kabul ışığında...