Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5623 E., 2024/3229 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 4 Mart 2024
- Esas No
- 2023/5623
- Karar No
- 2024/3229
- Konu
- Şantaj
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/482 E., 2016/133 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi-Bozma
Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2014/482 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle şikâyetçinin bilinen en son adresi esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre, tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması ve duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, şikayetçinin mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, şikâyetçinin duruşmadan haberdar olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; şikayetçiye usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına...
SAYISI : 2014/482 E., 2016/133 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi-Bozma
Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2016 tarihli ve 2014/482 Esas, 2016/133 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, sanık ... tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesinde yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, öncelikle şikâyetçinin bilinen en son adresi esas alınarak, Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre, tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki (MERNİS) adresine tebligat çıkarılması ve duruşmalardan haberdar edilip, gelmediği takdirde yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken, şikayetçinin mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla, şikâyetçinin duruşmadan haberdar olmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın; şikayetçiye usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 2023/5344 E., 2024/961 K.4 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/7234 E., 2024/3230 K.4 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/17982 E., 2024/2954 K.4 Mart 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4777 E., 2024/2953 K.4 Mart 2024
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/11090 E., 2024/2175 K.4 Mart 2024
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/343 E., 2024/2145 K.4 Mart 2024