Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7330 E., 2024/6017 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 13 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/7330
- Karar No
- 2024/6017
- Konu
- Şantaj
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/554 E. 2016/340 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
A. Oluşa ve kabule göre, sanığın şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda ısrarcı olduğu, gönderdiği meşajları ile şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda zorladığı, aksi halde ailesine fotoğrafları ve mesajları göndereceği konusunda şantaj yaptığı şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilerek, bu madde ve fıkranın atfı yoluyla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde doğrudan Türk Ceza Kanunu'nun 107/1 maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
B.
SAYISI : 2015/554 E. 2016/340 K.
SUÇ : Şantaj
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
A. Oluşa ve kabule göre, sanığın şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda ısrarcı olduğu, gönderdiği meşajları ile şikâyetçinin kendisi ile birlikte olması konusunda zorladığı, aksi halde ailesine fotoğrafları ve mesajları göndereceği konusunda şantaj yaptığı şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/2 maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilerek, bu madde ve fıkranın atfı yoluyla hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde doğrudan Türk Ceza Kanunu'nun 107/1 maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
B.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/9551 E., 2024/6020 K.13 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11608 E., 2024/6019 K.13 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/5157 E., 2024/6018 K.13 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/11058 E., 2024/6016 K.13 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/9552 E., 2024/6015 K.13 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/11170 E., 2024/6014 K.13 Mayıs 2024