Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7426 E., 2024/2297 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Şubat 2024
- Esas No
- 2023/7426
- Karar No
- 2024/2297
- Konu
- Silahla tehdit, mala zarar verme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/671 E. 2016/85 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve 151/1 inci maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 29.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.
SAYISI : 2013/671 E. 2016/85 K.
SUÇLAR : Silahla tehdit, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahla tehdit ve 151/1 inci maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1-e ve 67/2-d maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 29.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9605 E., 2024/2285 K.20 Şubat 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4750 E., 2024/2296 K.20 Şubat 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/628 E., 2024/2295 K.20 Şubat 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/4483 E., 2024/2301 K.20 Şubat 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8491 E., 2024/2302 K.20 Şubat 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/8580 E., 2024/2303 K.20 Şubat 2024