Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7439 E., 2024/6750 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 28 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/7439
- Karar No
- 2024/6750
- Konu
- Silahla tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/192 E. 2016/623 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı ısrarla kabul etmediği olayda, mağdur ... ve tanık ...'nun aşamalardaki çelişkili beyanları haricinde sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,
28.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
SAYISI : 2016/192 E. 2016/623 K.
SUÇ : Silahla tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı ısrarla kabul etmediği olayda, mağdur ... ve tanık ...'nun aşamalardaki çelişkili beyanları haricinde sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, hükümlülüğüne yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,
28.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/12767 E., 2024/6753 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/12765 E., 2024/6752 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7442 E., 2024/6751 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7443 E., 2024/6749 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/7437 E., 2024/6745 K.28 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/13840 E., 2024/6736 K.28 Mayıs 2024