Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9549 E., 2024/5086 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 25 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/9549
- Karar No
- 2024/5086
- Konu
- Kasten yaralama, tehdit, hakaret
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılan sanık ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;
Her ne kadar tebliğnamede sanık ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu belirtilmiş ise de; adı geçen sanık müdafiinin sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz istemi bulunmadığı belirlenmekle, katılan sanık ...’nun anılan hükümlere yönelik temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
5271 sayılı Yasa'nın 223 (9) hükmünün uygulanması ve özellikle “Derhâl” kavramının nasıl yorumlanması gerektiği hususunda doktrin ve uygulamada iki ayrı görüşün ortaya çıktığı söylenebilir.
Birinci görüşe göre; 5271 sayılı Yasa'nın 223 (9)'da yer alan “Derhâl” kavramını, “… delil takdirine girmeden beraat kararı verilebilecek”, “İşin esasına girmeden fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediğinin anlaşılması” ya da “Kanun değişikliği ile fiilin sonradan suç olmaktan çıkartılması hâlleri”yle sınırlı kabul etmek ve maddeyi de bu kabul ışığında uygulamak gerektiğinden; dava zaman aşımı süresi dolduğu için dosyanın esasına girmeden, davayı düşürmek gerekir.
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Katılan sanık ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü;
Her ne kadar tebliğnamede sanık ... müdafiinin temyiz isteminde bulunduğu belirtilmiş ise de; adı geçen sanık müdafiinin sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelen temyiz istemi bulunmadığı belirlenmekle, katılan sanık ...’nun anılan hükümlere yönelik temyiz istemi bakımından yapılan incelemede;
5271 sayılı Yasa'nın 223 (9) hükmünün uygulanması ve özellikle “Derhâl” kavramının nasıl yorumlanması gerektiği hususunda doktrin ve uygulamada iki ayrı görüşün ortaya çıktığı söylenebilir.
Birinci görüşe göre; 5271 sayılı Yasa'nın 223 (9)'da yer alan “Derhâl” kavramını, “… delil takdirine girmeden beraat kararı verilebilecek”, “İşin esasına girmeden fiilin ilk bakışta suç teşkil etmediğinin anlaşılması” ya da “Kanun değişikliği ile fiilin sonradan suç olmaktan çıkartılması hâlleri”yle sınırlı kabul etmek ve maddeyi de bu kabul ışığında uygulamak gerektiğinden; dava zaman aşımı süresi dolduğu için dosyanın esasına girmeden, davayı düşürmek gerekir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/8953 E., 2024/5092 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/4759 E., 2024/5091 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/9540 E., 2024/5089 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/8413 E., 2024/5084 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/1616 E., 2024/5076 K.25 Nisan 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2022/8973 E., 2024/5074 K.25 Nisan 2024