Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9934 E., 2024/11068 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Ekim 2024
- Esas No
- 2023/9934
- Karar No
- 2024/11068
- Konu
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/572 E., 2020/588 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Oluş ve dosya kapsamına göre, şikâyetçinin ve tanıkların ifadelerinde sanık ve yanında kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiğini beyan ettikleri dikkate alındığında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c maddesi gereğince mahkûmiyeti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunun 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında yer almadığı dikkate alındığında, tebliğnamedeki basit yargılama bozması isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
SAYISI : 2019/572 E., 2020/588 K.
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Oluş ve dosya kapsamına göre, şikâyetçinin ve tanıkların ifadelerinde sanık ve yanında kimliği tespit edilemeyen bir şahısla birlikte tehdit eylemini gerçekleştirdiğini beyan ettikleri dikkate alındığında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-c maddesi gereğince mahkûmiyeti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunun 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesi kapsamında yer almadığı dikkate alındığında, tebliğnamedeki basit yargılama bozması isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9930 E., 2024/11070 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9932 E., 2024/11069 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 4. Ceza Dairesi 2024/6112 E., 2024/13187 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/9935 E., 2024/11067 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/3800 E., 2024/11066 K.23 Ekim 2024
- Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2023/10213 E., 2024/11129 K.23 Ekim 2024