Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2024/291 E., 2024/939 K.

Tehdit suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının aynı Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine, 1 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine ilişkin Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 02.10.2015 tarihli ve 2014/899 Esas, 2015/660 sayılı kararının 03.11.2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 09.07.2016 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmedilen hapis cezasının aynen infazına ilişkin Yatağan Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ve 2014/899 Esas, 2015/660 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.08.2019 tarihli ve 2019/1576 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2023 gün ve 94660652-105-48-25303-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.12.2023 gün ve 2023/131580 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli ve 2018/2503 Esas, 2018/9186 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. madde ve fıkrasında yer alan “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” şeklindeki açıklamalar ile gerçek kişilere yapılacak...