Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/16822 E., 2024/1595 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2017/109 E., 2019/2800 K.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle ve gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.06.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2016 tarihli ve 2016/547 Esas, 2016/763 Karar sayılı kararı ile sanığın, atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.
3.Verilen karar ile ilgili, Cumhuriyet savcısı tarafından, istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 20.11.2019 tarihli ve 2017/109 Esas, 2019/2800 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile, sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması...