Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2024/12452 E., 2024/2587 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1901E., 2022/837 K.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarına dair kararlara ilişkin suçun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalmaması durumunda, kararı inceleyen bölge adliye mahkemesi ceza dairesinin verebileceği mahkûmiyet dışında kalan “Beraat”, "Ret", “Düşme” veya “Ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararlar, 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi kapsamında değerlendirilemeyecek ve bu kararlara karşı temyiz kanun yolu açık olacağından”Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu,, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı "beraat kararı verilmesi talebine " ilişkin temyizde hukuki yararının bulunduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 01.06.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında daha önceden aynı suçtan erteleme ve denetim kararı verildiğinden bahisle kamu davasının ertelenmesi kararı verilmeksizin...