Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10050 E., 2024/4856 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/420 E., 2015/364 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 43/1 ve 109/2, 3-f, 5. maddeleri uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.06.2015 tarihli ve 2014/420 Esas, 2015/364 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, olayın sübut bulduğuna, sanığın atılı eylemleri gerçekleştirdiğine, beraat kararları verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gözetilerek hükümlerin sanık aleyhine bozulması...