Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10064 E., 2024/4052 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/242 E., 2015/294 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli, 2015/242 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdureyi tehdit ederek onu otele götürdüğü ve burada vajinal yoldan mağdure ile ilişkiye girdiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Dosya kapsamındaki tüm delillerin toplanmamış olduğu, eksik inceleme sonucunda karar verildiği, açıklanan nedenlerle hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.
III.