Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/6958 E., 2024/4047 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/479 E. 2015/222 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli, 2014/479 Esas, 2015/222 Karar sayılı kararı ile, sanığın on beş yaşından küçük mağdureyi arabasıyla gezdirmeye götürdüğü, arabanın içerisinde mağdurenin bacaklarını okşayıp, boynundan öptüğü ve dudağını öpmeye çalıştığı şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler neticesinde;
1.Çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası,
2.Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53.