Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10250 E., 2024/4374 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/162 E., 2015/429 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/6815 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, katılan mağdureyi boş bir eve götürerek cinsel amaçlı olarak hürriyetinden yoksun bıraktığı ve katılan mağdurenin rızasıyla vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiği, daha sonra ayrılmak istediğini söyleyen katılan mağdureyi tokatla döverek basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı iddiasıyla, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2015 tarihli, 2013/162 Esas, 2015/429 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi...