Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10760 E., 2024/8395 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 8 Ekim 2024
- Esas No
- 2021/10760
- Karar No
- 2024/8395
- Konu
- Çocuğun cinsel istismarı
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/278 E., 2015/475 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, ders çalışmak için eve gelen mağdurelerin cinsel bölgelerine dokunması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri neticesinde sanık hakkında her iki mağdureye karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkemenin yeterince araştırma yapmadan eksik araştırma ile hüküm kurduğuna, mağdurelerin beyanlarının soyut ve tutarsız olduğuna, mağdurelerin birbirlerinden etkilenerek beyanlarıda bulunduklarına, açıklanan nedenlerle sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III.
SAYISI : 2015/278 E., 2015/475 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, ders çalışmak için eve gelen mağdurelerin cinsel bölgelerine dokunması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri neticesinde sanık hakkında her iki mağdureye karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkemenin yeterince araştırma yapmadan eksik araştırma ile hüküm kurduğuna, mağdurelerin beyanlarının soyut ve tutarsız olduğuna, mağdurelerin birbirlerinden etkilenerek beyanlarıda bulunduklarına, açıklanan nedenlerle sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
III.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/4907 E., 2024/8354 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/23623 E., 2024/8353 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18598 E., 2024/8334 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18578 E., 2024/8390 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12901 E., 2024/8394 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/15404 E., 2024/8375 K.8 Ekim 2024