Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11577 E., 2024/5016 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/201 E., 2015/477 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile ; sanığın vajinal yoldan nitelikli cinsel saldırı ve tehdit suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise unsurları oluşmadığından, beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Adli Tıp Kurumu raporunda katılan mağdurenin cinsel eyleme muktedir olduğu yönünde görüş bildirilmiş ise de muhakeme kabiliyeti az olan katılan mağdurenin sanığın hilesi ve evlenme vaadi nedeniyle sanıkla cinsel ilişkiye girdiğini, katılan mağdure hakkında mevcut zeka geriliği nedeniyle kısıtlama kararı olduğunu, zeka geriliği...