Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11656 E., 2024/5167 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/435 E., 2015/791 K.
Mağdure vekilinin hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz eden o yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 2c uyarınca açılan davasının yapılan yargılaması sonucunda aynı Kanun'un 103/1, son cümle gereğince suçun takibinin şikâyete tabi olması ve şikâyetçilerin şikâyetçi olmamaları nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi uyarında davanın düşmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Sanığın eyleminin çocuğun cinsel istismarın olduğunu ve yargılama görevinin Ağır Ceza Mahkemesinde olduğuna, kabule göre de, sanığın reşit olması nedeni ile suçun takibinin şikâyete bağlı...