Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11823 E., 2024/4622 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/215 E., 2015/291 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında mağdurenin, 2012 yılında boşanma aşamasında olan sanık babası ile birlikte ikamet ettiğinde, babasının alkol alıp eve geldiği, sanık tarafından mağdurenin eşofman ve külodunun çıkarılarak sanığın mağdurenin cinsel organını ellediği, sanığın da pantolon ve külodunu da çıkarak cinsel organını mağdurenin cinsel organına sürttüğü, dudaklarından öptüğü şeklindeki anlatımla çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun
103/1, 103/3-c, 43. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile atılı suçtan, sanığın beraatine karar verilmiştir.
II.