Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11967 E., 2024/4769 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2015/239 E., 2015/272 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY OLGULAR
Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/239 Esas, 2015/272 Karar sayılı kararı ile; sanığın kalfa olarak çalıştığı eczaneye müşteri olarak gelen mağdureye yaşını sorduğu, 15-16 yaşında gösterdiğini söylediği, sırasıyla mağdurenin göğsünü ve kalçasını ellediği, dudağından öptüğü, mağdureye hitaben sabaha kadar yalnızım yarın sabaha kadar tek başınayım yanıma gel dediği şeklinde kabul edilen olayda çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II.