Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/10312 E., 2024/4766 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/319 E., 2015/512 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü :
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın cinsel organını kızı olan katılan mağdurenin kalçasına dokundurduğu, ağzına almasını istediği, göğüslerini ellediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli, 2015/319 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararı ile; çocuğun cinsel istismarı suçundan,
5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.06.2019 tarihli ve 14-2016/1791 sayılı, bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II.