Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12338 E., 2024/4916 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2013/102 E., 2015/618 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 22. Asliye Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Ağır Ceza Mahkemesine görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Sadece mesajla küfür ettiğine, çocuğun cinsel istismarı suçunu işlemediğine, kendisine gönderilen para istemeye ilişkin...