Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12563 E., 2024/5241 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/273 E., 2015/183 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanunun) 103/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen görevsizlik kararına istinaden Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/273 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/1,2. cümle ve 62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
Özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, olayın sübut bulmadığına, eksik araştırmayla karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olması sebebiyle sanık lehine bozulması gerektiğine...