Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13889 E., 2024/5245 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/207 E., 2015/362 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 43/1 ve 31/2. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.12.2015 tarihli ve 2015/207 Esas, 2015/362 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, eksik araştırmayla karar verildiğine, olaylara ilişkin görüntülerin izlenilmeden karar verildiğine, sanığın söz konusu eylemleri gerçekleştirdiğine dair başka dosyalarının olduğuna ve bunu alışkanlık haline getirdiğine, sanık hakkındaki adli tıp raporlarını kabul...