Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12580 E., 2024/6211 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/519 E., 2015/310 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereğinin temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2015 tarihli ve 2014/519 Esas, 2015/310 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz İsteği
Katılan mağdurenin beyanı dışında somut delil elde edilmeyen dosyada yargılama neticesinde verilen mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın işlediği iddia olunan çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 103/1.