Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/12807 E., 2024/6261 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2 maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 102/1-1, 62/1. maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle; sanık ile katılanın sevgili olduklarına, basit kapsamlı rızaya dayalı olarak yakınlaşmalar yaşadıklarına, katılanın aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğuna, darp izlerinin olmadığına, adli raporların katılanı doğrulamadığına, katılanın anlatımının olağan dışı olduğuna, bağırmadığına, direnmediğine, şüphe nedeniyle beraat kararı verilmesi...