Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13476 E., 2024/5986 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2011/325 E., 2016/30 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı, cinsel saldırı ve nitelikli cinsel saldırı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 103/6, 43/1, 103/2, 103/3, 43/1, 31/2, 31/3, 102/1, 102/2, 102/3-c, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu
davalarının yapılan yargılaması sonucunda Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2011/325 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile; sanığın atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223/2(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Özetle, beraat kararları verilmesinin usul ve kanuna aykırı olması nedeniyle hükümlerin sanık aleyhine bozulması...