Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/13515 E., 2024/6389 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca reddiyle duruşmasız yapılan değerlendirmede gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/247 Esas, 2016/41 Karar sayılı kararı ile; sanığın yengesi olan tanık Hazal ile mağdur ...'ın annesi olan katılan ...'ın aynı apartmanda karşılıklı dairelerde oturan komşu oldukları, olay tarihlerinde birbirleri ile çok iyi komşuluk ilişkilerinin bulunduğu, Hazal'ın kayınbiraderi olan sanık ...'ın zaman zaman Hazal'ın evinde kaldığı, olay günü katılan ...'ın sabah hastaneye gitmek için evden ayrıldığı, tanık Hazal'a evin anahtarını bırakarak çocukların uyuduğunu söyleyerek çocukları kontrol etmesini istediği, annesinin odasında yatan katılan ...'ın yatakta yatarken...