Yargıtay 9. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/539 E., 2016/177 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında katılanı itekleyerek onu evin içerisine soktuğu, kapıyı kilitlediği, kafasını duvara dayayıp öpmeye çalıştığı, tanık Zarife'ye "söyle Sakine'ye şikayetini geri alsın yoksa yalan yanlış her şeyi söylerim, ben kendimi aklarım, kendisi rezil olur, yuvası yıkılır" şeklinde söylediği, bu suretle cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Mersin 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2016 tarihli 2015/539 Esas, 2016/177 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II.