Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14483 E., 2024/5522 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/59 E., 2016/77 K.
Şikayetçi Bakanlık vekilinin kanun yolu aşamasında davaya katılma ve dolayısıyla hükümleri temyize hakkının bulunmadığı belirlenmiştir.
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi, gereği düşünüldü.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2016 tarihli ve 2016/59 Esas, 2016/77 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdurenin pantolonunun içerisine elini sokmaya çalıştığı, dudağından öpüp sarılmak suretiyle üzerine çıktığı şeklinde gerçekleştirdiği iddia edilen eylem nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Olayın intikal şekli, sanıkla mağdure arasındaki akrabalık ilişkisi, tanık beyanı, mağdurenin olay sonrası yaşadığı intihara...