Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16668 E., 2024/8398 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 8 Ekim 2024
- Esas No
- 2021/16668
- Karar No
- 2024/8398
- Konu
- Çocuğun cinsel istismarı
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/493 E., 2016/152 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Mağdurenin iki buçuk aylıkken İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı çocuk yurduna verildiği ve mağdurenin olay tarihinde de halen koruma altında bulunduğu yurtta kaldığının anlaşılması karşısında 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesine göre davaya katılma hakkı bulunan Bakanlık İl Müdürlüğünün davadan haberdar edilmediği anlaşıldığından, mağdurenin haklarını korumak ve mağdureyi bu dosyada temsil etmesi için Bakanlık İl Müdürlüğü temsilcisinin iştirakiyle yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 234 ve devam maddeleri gereğince taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
II.
SAYISI : 2014/493 E., 2016/152 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Mağdurenin iki buçuk aylıkken İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğüne bağlı çocuk yurduna verildiği ve mağdurenin olay tarihinde de halen koruma altında bulunduğu yurtta kaldığının anlaşılması karşısında 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesine göre davaya katılma hakkı bulunan Bakanlık İl Müdürlüğünün davadan haberdar edilmediği anlaşıldığından, mağdurenin haklarını korumak ve mağdureyi bu dosyada temsil etmesi için Bakanlık İl Müdürlüğü temsilcisinin iştirakiyle yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 234 ve devam maddeleri gereğince taraf teşkili sağlanmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18579 E., 2024/8364 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16061 E., 2024/8347 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2024/5111 E., 2024/8360 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/17963 E., 2024/8368 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/16383 E., 2024/8348 K.8 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/14508 E., 2024/8393 K.8 Ekim 2024