Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18342 E., 2024/6022 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/172 E., 2016/401 K.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Sanık hakkında eşinin bakımını yapan ve bu şekilde hizmet ilişkisinden sağladığı nüfuzu kötüye kullanmak suretiyle değişik zamanlarda katılanı öperek ve eliyle dokunarak cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 30.06.2016 tarihli ve 2015/172 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri
Sanığın eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiğine, katılanın bir gelire ihtiyacı olması, korkmuş olması nedenleri ile şikâyet yoluna başvurmadığına, sanık hakkında ceza hükmü verilmesi gerekir...