Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/18453 E., 2024/4202 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2016/172 E., 2016/1230 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında teşebbüs aşamasında kalan cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/1-c.1, 35/1. maddeleri, tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1-c.1. maddesi, hakaret suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 125/1.maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.06.2016 tarihli ve 2016/172 Esas, 2016/1230 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102/1-c.2, 62, 53.