Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/20166 E., 2024/5893 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/75 E. 2016/225 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın, 2013 yılı son aylarında katılanın evine girdikten sonra katılanı tehdit edip, parmağını katılanın ön cinsel bölgesine sokmak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu, 22.05.2014 tarihinde de yine katılanın evine girip, katılanı kasten yaraladıktan sonra katılanı zorla öpmek ve katılanın vücudunu okşamak suretiyle cinsel saldırıda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı, cinsel saldırı, tehdit, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali (2 kez) suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A.