Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/21473 E., 2024/1180 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/262 E., 2016/166 K.
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, hakaret, cinsel taciz
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.04.2016 tarihli ve 2015/262 Esas, 2016/166 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, hakaret ve cinsel taciz suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz Sebebi
Özetle, sanık lehine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, eksik araştırma ve yanlış değerlendirmeyle karar verildiğine, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine ve hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.
III.