Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/3199 E., 2024/4494 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen asıl karar ile ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-1. cümle, 103/4,43/1,31/2,109/2, 109/3f,109/5,43/1,31/2 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2014 tarihli ve 2016/168 Esas, 2016/294 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 31/2 maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince yapılan yargılama sonucunda 12.06.2015 tarinden önce gerçekleşen ilk eylem yönünden istinaf başvurularının esastan reddine, 12.06.2015 tarihinde gerçekleşen eylem yönünden istinaf başvurularının kabulüyle suça...