Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4549 E., 2024/4392 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/292 E., 2015/34 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/292 Esas, 2015/34 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, okuluna doğru yürümekte olan mağdure Melisa'ya arkadan yaklaşıp kalçasından ittirerek yere düşürdüğü ve akabinde eliyle kalça bölgesini sıkıp mağdurenin yanından ayrılıp bir süre sonra tekrar karşısına çıkıp bıçak göstererek tehdit ettiği, ilerleyen saatlerde bu kez yine okuluna doğru yürümekte olan mağdure Nesrin'e yaklaşılarak kalçasını eliyle okşadığının kabulü ile mağdure Melisa'ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan,...