Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/9497 E., 2024/4393 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/14 E., 2015/145 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2015 tarihli ve 2015/14 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, kayda göre on üç yaşında bulunan mağdure ile sosyal medya uygulaması üzerinden tanışıp farklı zamanlardaki görüşmelerinde idaresinde bulunan araçta mağdure ile bulunduğu sırada dudaktan öpüştüğünün kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile...