Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/4663 E., 2024/3804 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/432 E., 2014/368 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1a,103/6,43,58 (3 defa) maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.12.2014 tarihli ve 2013/432 Esas, 2014/368 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi sonucunda sanığın katılan mağdureler ... ve Nefise'yi evine çağırıp, dudaklarından öpüp, göğüslerini ellediği, yine farklı tarihte bu katılan mağdureleri evine çağırıp dudaklarından öptüğü, mağdureler ... ve ...' ya camii' de koku sürüp göğüslerini ellediği, bu suretle sanığın katılan mağdureler ...