Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5041 E., 2024/6232 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Karabük Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın müsnet suçlardan 5271 saylı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Katılanlar ile Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği
Mağdurenin anlatımlarının yeterli ayrıntıyı içerdiğine, intikalin doğal olduğuna, mağdurenin yaşı ve olayın özellikleri dikkate alınarak bir kısım hususların sonradan aktarılmasının normal olduğuna, sanığın iyi niyetli olmadığının aldığı notu saklaması ile de anlaşıldığına, eylemin basit istismar olarak da...