Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5495 E., 2024/4179 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/330 E., 2015/4 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR
1.Sanık hakkında iki kez çocuğun cinsel istismarı suçlarından açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2015 tarihli ve 2013/330 Esas, 2015/4 Karar sayılı kararı ile;
a.Sanık hakkında mağdure Derya'ya yönelik eylem sebebiyle cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105/1, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına,
b. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı Kanun'la değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 103/1, 62 nci maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına hak yoksunluklarına,
karar verilmiştir.
2.