Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/5561 E., 2024/3775 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/224 E., 2014/318 K.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1.Sanıklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,3. maddesi ile 109/1-2,3-b,5. maddesi uyarınca açılan kamu davasının, yapılan yargılaması sonucunda Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli ve 2013/224 Esas, 2014/318 Karar sayılı kararı ile, sanıkların; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 103/2,3,6. maddesi uyarınca ayrı ayrı 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, temyize konu edilmeyen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 231/5.