Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7675 E., 2024/3537 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/237 E., 2015/41 K.
Suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle her ne kadar tebliğnamede suça sürüklenen çocuk ...'ın hükmü temyiz ettiği belirtilmiş ise de dosya içeriğinde suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz dilekçesi bulunmadığı ve Tebliğnamede sehven temyiz eden olarak gösterildiği belirlendikten sonra gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Suça sürüklenen çocuklar haklarında ayrı ayrı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/237 Esas, 2015/41 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuklar hakkında atılı suçtan ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına ve...