Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7806 E., 2024/4700 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/100 E., 2015/191 K.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Osmaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli ve 2014/100 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın katılan mağdurenin omzuna kolunu attığı, göğsünü sıkıp dudaklarından öptüğü ve yanından ayrılmak isteyen katılan mağdurenin kolundan tutarak hürriyetten yoksun kıldığının kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe olduğu anlaşılan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1,1.cümle, 62 ve 53.