Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/7937 E., 2024/4176 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/506 E., 2015/160 K.
Mağdure vekilinin temyiz istemi yönünden, kayden 27.05.2000 doğumlu olan mağdurenin kovuşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olmasına ve davaya katılmak istediğini beyan etmesine karşı hükümden sonra verdiği 05.06.2015 havale tarihli dilekçisinde sanığın ceza almasını istemediğini, kararın sanık lehine bozulmasını istediğini, içerik itibariyle şikayetçi olmadığını beyan etmesi ve dilekçe tarihi itibariyle on altı yaşı içinde olduğunun anlaşılması karşısında mağdurenin katılan sıfatı ortadan kalktığından zorunlu vekilinin temyize hakkı olmadığı belirlenmiştir.
Sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istekleri yönünden, sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin sürelerinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
1.