Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/8702 E., 2024/3472 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/134 E., 2015/170 K.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR
Sanıkların evine gitmekte olan katılan mağdureyi yol üzerindeki inşaatın içerisine zorla çektikleri, burada sanıklar Orhan ve Sercan'ın katılan mağdureyi tutttukları, sanık ...'in katılan mağdureye organ sokma suretiyle istismarda bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında, Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.07.2015 tarihli ve 2014/134 Esas, 2015/170 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, sanıklar Orhan ve Sercan'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarına yardım eden sıfatıyla iştirakten, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.
II.